de heuvels komen tot leven
door de klanken van muziek
door de klanken van liederen
die zij al duizenden jaren zingen
de heuvels vullen mijn hart
met de klanken van muziek
mijn hart wil meezingen met elk lied dat het hoort
mijn hart zou willen slaan als de vleugels van vogels
die vanaf het meer opvliegen naar de bomen
mijn hart zou willen zuchten als het geluid van de torenklok
dat wordt meegevoerd door de wind
lachen als een beekje dat struikelt over z'n bedding
de hele nacht door zingen
als een leeuwerik die leert bidden
ik ga de heuvels in
als ik me eenzaam voel
ik weet dat ik de bekende klanken zal horen
mijn hart zal gezegend zijn
met de klanken van muziek
en ik zal nogmaals meezingen
Eerwaarde moeder. -Zuster Bernice.
Ik kan haar nergens vinden. -Maria?
Ze is weer niet in de abdij.
Misschien moet ze een koeienbel om. -ln de schuur, misschien?
Ze is dol op de dieren.
Ik ben op alle normale plaatsen geweest.
Aangezien het om Maria gaat...
stel ik voor dat u op een abnormale plek zoekt.
Ik hoop dat u nu niet langer twijfelt aan Maria's toekomst.
Ik houd altijd hoop, ondanks m'n twijfels.
De wol van een zwart schaap is tenslotte net zo warm.
We hebben het niet over schapen. Zwart noch wit.
Van al onze novicen is Maria het minst...
Kinderen, kinderen...
We hadden het over de toekomst van onze postulanten.
Het hoofd van de novicen en het hoofd van de postulanten...
probeerden me te helpen...
door tegengestelde meningen te geven.
Zuster Catherine, wat vindt u van Maria?
Het is een schat, soms.
Het is heel makkelijk om van haar te houden...
behalve als het moeilijk is.
En u, zuster Sophia?
Ik ben dol op haar, maar ze zit altijd in moeilijkheden.
Precies.
ze klimt in een boom en schaaft haar knie
haar jurk is weer gescheurd
ze danst terwijl de mis begint en fluit er een deuntje bij
onder haar kap draagt ze krulspelden
ik heb haar zelfs horen zingen in de abdij
ze komt altijd te laat bij de mis
maar ze heeft wel echt berouw
ze komt voor alles te laat
behalve als we aan tafel gaan
ik zeg het heus niet graag
maar zo zie ik het nou eenmaal
Maria is niet bepaald een aanwinst voor de abdij
toch wil ik het voor haar opnemen -Zeg het maar, zuster Margaretta.
ik vind Maria grappig
hoe los je een probleem op als dat van Maria?
hoe vang je een wolk en zet je hem vast?
hoe vind je een woord dat Maria beschrijft?
een kip zonder kop -een spring-in-'t-veld
een deugniet
er zijn veel dingen die je haar zou willen zeggen
er zijn veel dingen die ze zou moeten begrijpen
maar hoe zorg je ervoor dat ze naar je luistert?
hoe houd je een golf gevangen in het zand?
hoe los je een probleem op als dat van Maria?
hoe houd je een manestraal gevangen
in je hand?
ze brengt me van m'n stuk ik ben verbijsterd en verward
je weet nooit waar je aan toe bent
onvoorspelbaar als het weer -grillig als een veer
ze is een schat -ze is een duivel
ze is een lam
ze is erger dan de ergste kwaal ze maakt iedereen gek
ze brengt zelfs een wervelstorm uit z'n koers
ze is lief en onbesuisd -ze is een raadsel en een kind
ze is een lastpost -een engel
ze is een meisje
hoe los je een probleem op als dat van Maria?
hoe vang je een wolk en zet je hem vast?
hoe vind je een woord dat Maria beschrijft?
een kip zonder kop -een spring-in-'t-veld
een deugniet
er zijn veel dingen die je haar zou willen zeggen
er zijn veel dingen die ze zou moeten begrijpen
maar hoe zorg je ervoor dat ze naar je luistert?
hoe houd je een golf gevangen in het zand?
hoe los je een probleem op als dat van Maria?
hoe houd je een manestraal gevangen...
in je hand?
Je mag naar binnen, Maria.
Kom eens hier, kind.
Ga zitten.
Het spijt me, eerwaarde moeder.
Ik kon het niet helpen. De poort stond open, ik moest eruit.
Ik heb je niet laten komen voor excuses.
Laat me alstublieft om vergiffenis vragen.
Als je wilt.
De lucht was zo blauw en alles was groen en geurig...
ik moest ernaartoe.
En de berg voerde me steeds hoger alsof ik mee moest tot de lucht.
Stel dat je verdwaald was in het donker.
Daar verdwaal ik niet. Dat is mijn berg. Ik ben er opgegroeid.
Die berg heeft me bij u gebracht.
Als kind kwam ik naar beneden om uw tuin te bekijken.
Dan zag ik de zusters aan het werk en ik hoorde ze zingen.
Dat brengt me bij nog een zonde, eerwaarde moeder.
Ik heb gezongen zonder toestemming.
Alleen binnen de abdij hebben we regels wat betreft zingen.
Ik kan er gewoon niet mee ophouden.
En ik zeg ook steeds wat ik denk en wat ik voel.
Dat heet 'eerlijk' . -Maar het is vreselijk.
Zuster Berthe laat me de grond kussen na een meningsverschil.
Nu kus ik de vloer al als ik haar zie aankomen. Dat spaart tijd.
Maria, toen je over de muur keek en bij ons wilde horen...
wilde dat nog niet zeggen...
dat je toe was aan onze manier van leven, of wel?
Nee, maar ik bid, ik doe m'n best en ik leer steeds meer.
En wat is de belangrijkste les die je hier geleerd hebt?
Dat ik me met heel m'n hart aan Gods wil moet wijden.
Het schijnt de wil van God te zijn dat je ons verlaat.
Voor een tijdje maar. -Stuur me alstublieft niet weg.
Hier hoor ik thuis. Dit is mijn familie. M'n leven.
Maar ben je er echt klaar voor? -Helemaal.
Als je een tijdje de wereld verkent en weet wat wij verwachten...
ontdek je misschien of je daaraan kunt voldoen.
Ik weet wat u verlangt en ik weet dat ik het kan.
Als het Gods wil is.
Een gezin bij Salzburg heeft tot september een gouvernante nodig.
Een gezin met zeven kinderen.
Maar je bent dol op kinderen. -Jawel, maar zeven?
Ik zal kapitein Von Trapp laten weten dat je morgen komt.
Een oud-officier van de keizerlijke marine. Een goed en dapper man.
Z'n vrouw is al enkele jaren dood...
en hij kan maar moeilijk een gouvernante vinden die blijft.
Waarom is dat zo moeilijk?
Dat zal de Heer je laten zien als de tijd rijp is.
Als de Heer ergens een deur sluit, opent hij ergens een raam.
wat staat mij vandaag te wachten?
dat vraag ik me af
hoe zal mijn toekomst er uitzien?
dat vraag ik me af
wat zou het spannend kunnen zijn
om de wereld in te gaan en vrij te zijn
mijn hart zou sneller moeten slaan van vreugde
wat heb ik toch?
ik heb altijd verlangd naar avontuur
om dingen te doen die ik nooit had gedaan
nu sta ik oog in oog met het avontuur
waarom ben ik dan zo bang?
een kapitein met zeven kinderen
niets om bang voor te zijn
ik moet mezelf niet langer gek maken
anders ben ik zo weer terug
ik zou moeten dromen van de dingen die ik zoek
maar nu zoek ik een beetje meer moed
de moed om op mezelf te vertrouwen
en om mijn fouten in te zien
ik wil ze laten zien dat ik het kan
en tegelijkertijd
laat ik het ook mezelf zien
laten ze me maar opzadelen met hun problemen
ik zal meer dan m'n best doen
ik weet zeker dat ze me uit zullen testen
maar ik zal ze laten zien dat ik vertrouwen heb in mezelf
ik zal zorgen dat ik indruk op ze maak
ik zal vastberaden en vriendelijk optreden
en al die kinderen God zegene ze
zullen tegen me opkijken en voor me oppassen
bij elke stap word ik zekerder van m'n zaak
alles komt vast wel goed
ik weet zeker dat de wereld aan m'n voeten ligt
ze zullen moeten toegeven dat ik blaak van zelfvertrouwen
ik heb vertrouwen in de zon
ik heb vertrouwen in de regen
ik ben vol vertrouwen dat de lente weer zal terugkeren
zoals je zult zien heb ik ook vertrouwen in mezelf
kracht ligt niet in met hoeveel je bent
kracht ligt niet in rijkdom
kracht ligt in een goede nachtrust
als je wakker wordt word dan wakker
ik vertrouw op mijn hart
zelfvertrouwen wordt mij eigen
ik heb vertrouwen in vertrouwen
Help.
ik heb vertrouwen in vertrouwen
zoals je zult zien
heb ik vertrouwen in mezelf
Hallo, daar ben ik dan.
Ik ben de nieuwe gouvernante, kapitein.
En ik ben de oude butler, Fräulein.
Hoe maakt u het?
Wacht u hier maar even.
Wilt u onthouden dat u bepaalde kamers niet mag betreden?
Waarom kijkt u me zo aan?
U ziet er helemaal niet uit als een marine-kapitein.
En u ziet er helemaal niet uit als een gouvernante.
Draait u zich eens om.
Hoed af.
U zult zich moeten verkleden voor de kinderen.
Maar ik heb niks anders. Al m'n kleren gingen naar de armen.
En deze dan? -Deze wilden de armen niet.
Ik had geen tijd om iets te maken. Ik kan het wel, hoor.
Ik zal zorgen dat u wat stoffen krijgt.
Vandaag nog, indien mogelijk.
Ik weet niet wat de eerwaarde moeder u verteld heeft...
maar m'n kinderen hebben al twaalf gouvernantes gehad...
sinds hun moeder dood is.
Ik hoop dat u beter bent dan de laatste. Die bleef maar twee uur.
Wat mankeert er aan de kinderen?
Aan de kinderen mankeert niks. De gouvernantes deugden niet.
Ik eis een strenge discipline. Wilt u dat onthouden?
's Morgens laat u ze hard studeren.
Ze mogen hun zomervakantie niet verlummelen.
's Middags wordt er gemarcheerd.
Ze gaan op tijd naar bed. -Wanneer spelen ze?
U zorgt dat ze zich keurig gedragen. Ik draag het commando aan u over.
Dit is jullie nieuwe gouvernante, Fräulein Maria.
Als ik fluit, noem je je naam.
Let u goed op het fluitsignaal. Daarmee kunt u ze roepen.
Liesl.
Friedrich.
Louisa.
Kurt.
Brigitta. -Marta.
En Gretl.
Eens kijken hoe goed u geluisterd hebt.
Ik hoef niet te fluiten, eerwaarde kapitein.
Ik bedoel, ze hebben immers prachtige namen.
Dit is een groot huis met enorme tuinen.
Ik wil niet dat er geschreeuwd wordt.
Leert u dit te gebruiken. De kinderen zullen helpen.
Als ik u wil spreken, hoort u dit.
Het spijt me, maar ik reageer niet op een fluitje.
Fluitjes zijn voor dieren.
Niet voor kinderen en al helemaal niet voor mij.
Dat is te vernederend.
Was u in het klooster ook zo lastig?
Nog veel lastiger.
Neem me niet kwalijk, maar ik weet uw signaal niet.
U mag mij 'kapitein' noemen.
Plaats rust.
Nu we alleen zijn, wil ik graag nog eens horen hoe jullie heten...
en hoe oud jullie zijn.
Ik ben Liesl. Ik ben zestien en ik heb geen gouvernante nodig.
Ik ben blij dat je dat zegt. Dan worden we gewoon goede vrienden.
Ik ben Friedrich. Ik ben veertien en ik ben onmogelijk.
Is dat zo? Wie zei dat dan?
Fräulein Josephine. Vier gouvernantes geleden.
Ik ben Brigitta.
Je hebt me niet verteld hoe oud je bent, Louisa.
Ik ben Brigitta, zij is Louisa. Ze is dertien en u bent slim.
Ik ben tien en dat is de stomste jurk die ik ooit gezien heb.
Dat mag je niet zeggen. -Waarom niet? Het is toch zo?
Jawel, maar die van Fräulein Helga was nog lelijker.
Ik ben Kurt. Ik ben elf en ik ben onverbeterlijk.
Gefeliciteerd. -Wat is 'onverbeterlijk'?
Volgens mij wil je niet als kleine jongen behandeld worden.
Ik ben Marta en ik word dinsdag zeven.
Ik wil graag een roze parasol. -Roze is ook mijn lievelingskleur.
Jij bent Gretl. En je bent vijf jaar? Al bijna een dame.
Ik moet jullie wat vertellen. Ik ben nog nooit gouvernante geweest.
Dus u weet helemaal niet hoe het moet?
Nee, dus ik heb veel goede raad nodig.
Dan moet u vader vertellen dat hij zich nergens mee moet bemoeien.
Altijd te laat komen voor het eten. -Slurpen als u soep eet.
En tijdens het toetje uw neus snuiten.
U moet ze niet geloven, Fräulein Maria.
Waarom niet? -Omdat ik u aardig vind.
Naar buiten voor een wandeling. Bevel van jullie vader. Schiet op.
Fräulein Maria, ik ben Frau Schmidt, de huishoudster.
Ik ga u even voor naar uw kamer. Volgt u mij maar.
Arme schatten.
U boft nog. Bij Fräulein Helga was het een slang.
Wat een enige gewoonte. Hebt u dat in het klooster geleerd?
Reumatiek.
Neemt u me niet kwalijk, maar moeten we niet bidden?
Here, zegen deze spijs, amen. -Amen.
Ik wil jullie graag bedanken voor het enige cadeautje.
Wat voor cadeautje?
Dat is een geheimpje tussen de kinderen en mij.
Houd het dan voor u en laat ons eten.
Ik was natuurlijk zenuwachtig om hier te komen...
en wilde graag geaccepteerd worden.
Dus het was erg attent van jullie...
dat jullie me zo warm en hartelijk en aardig ontvingen.
Wat is er, Marta? -Niks.
Gaat u ons bij elke maaltijd of alleen bij het avondeten...
meevoeren in de wondere nieuwe wereld van de indigestie?
Er is niets aan de hand. Ze zijn gewoon gelukkig.
Goedenavond, Franz. Alles in orde?
Nog nieuwe ontwikkelingen? -Misschien. Is de kapitein thuis?
Hij zit te eten. -Met de kinderen?
Wil je hem nu meteen dit telegram geven?
Natuurlijk.
Een telegram voor u.
Franz, wie heeft het gebracht? -Die jongeman Rolf, natuurlijk.
Vader, mag ik van tafel?
Kinderen, morgen ga ik naar Wenen. -Toch niet alweer, vader?
Hoe lang blijft u deze keer weg? -Dat weet ik nog niet.
Gaat u weer naar barones Schräder? -Dat gaat je niks aan.
Dat klopt, Louisa.
Waarom zien wij de barones nooit? -Waarom zou zij jou willen zien?
Je krijgt haar te zien. Ik neem haar hier mee naartoe.
En oom Max ook.
Nee, dit moeten we niet doen. -Waarom niet?
Het is gewoon niet... -Daarom wacht je toch op me?
Natuurlijk. Ik heb je gemist. -Echt? Hoe erg?
Ik had je bijna zelf een telegram gestuurd zodat ik het kon bezorgen.
Wat leuk. Doe het nu maar. -Maar ik ben er nu.
Alsjeblieft, Rolf. Stuur me een telegram. Ik begin wel.
"Lieve Liesl...
"Lieve Liesl, ik zou je graag zeggen wat ik voor je voel. Stop.
Helaas is dit bericht nu al te duur. Hoogachtend, Rolf. "
'Hoogachtend'? -Hartelijke groeten.
'Hartelijke groeten'? -Liefs?
Krijg ik nog antwoord?
"Lieve Rolf, stop. Niet stoppen, je Liesl. "
Hoefden we maar niet te wachten tot vader een telegram kreeg.
Ik weet nooit wanneer ik je weer zal zien.
Ik zou per ongeluk kunnen komen met een telegram voor kolonel Schneider.
Die is over uit Berlijn. Hij logeert bij...
Niemand mag weten dat hij hier is. Niet aan je vader vertellen.
Waarom niet? -Je vader is zo... Oostenrijks.
Dat zijn we allemaal. -Sommigen willen Duits worden...
en die zijn kwaad op mensen die dat niet willen.
Ze gaan binnenkort...
Ik hoop dat je vader geen problemen krijgt.
Vader is een held. Hij is onderscheiden door de keizer zelf.
Ik maak me geen zorgen om hem, maar wel om z'n dochter.
Om mij? Waarom? -Je bent zo...
Je bent nog zo'n kind.
Ik ben zestien. Dan ben ik toch geen kind meer?
meisje, je zit te wachten op een leeg toneel
totdat het lot z'n licht op je laat schijnen
meisje, jouw leven is een onbeschreven blad
dat mannen willen beschrijven
jij bent zestien, bijna zeventien
denk maar eens goed na
pas maar goed op wees slim en voorzichtig
binnenkort wordt alles anders
jij bent zestien, bijna zeventien
de mannen staan voor je in de rij
onstuimige knullen met boze bedoelingen
zullen je lokken met eten en wijn
je bent geheel onvoorbereid
om je mannetje te staan
je bent verlegen en angstig
die dingen staan nog zo ver van je af
jij hebt iemand nodig die ouder en wijzer is
en je vertelt wat je moet doen
ik ben zeventien, bijna achttien
ik zal me over je ontfermen
ik ben zestien, bijna zeventien
ik weet best dat ik naïef ben
als jongens me vertellen dat ik lief ben
dan ben ik een gewillige prooi
ik ben zestien, bijna zeventien
onschuldig als een roos
vrijgezellen en snobs en deftige heren
wat weet ik daar nou van?
ik ben geheel onvoorbereid
om m'n mannetje te staan
ik ben verlegen en angstig
die dingen staan nog zo ver van me af
ik heb iemand nodig die ouder en wijzer is
en mij vertelt wat ik moet doen
jij bent zeventien, bijna achttien
ik zal op jou vertrouwen
Binnen.
Dit heeft de kapitein voor u uit de stad laten komen.
Prachtig. Dit worden de mooiste kleren die ik ooit heb gehad.
Zou ik nog meer stof kunnen krijgen als ik het vroeg?
Hebt u zoveel kleren nodig? -Nee, voor de kinderen.
Ik wil wat speelkleren voor ze maken.
De kinderen van Von Trapp spelen niet, ze marcheren.
Dat keurt u vast ook niet goed.
Sinds z'n vrouw overleden is...
runt hij dit huis alsof het een van z'n schepen is.
Fluitjes, bevelen, geen muziek meer, geen gelach.
Hij wil niet aan haar herinnerd worden.
Zelfs niet door de kinderen. -Maar dat is niet goed.
Wat vindt u van uw kamer?
Er komen nieuwe gordijnen. -Maar deze zijn prima.
Toch zijn er nieuwe besteld. -Dat is echt niet nodig.
Kan ik de kapitein morgen om stof vragen?
Hij gaat 's ochtends naar Wenen.
Dat is ook zo. Hoe lang blijft hij weg?
Dat hangt ervan af. De vorige keer bleef hij een maand bij de barones.
Ik zou dit niet moeten zeggen, want ik ken u nog niet...
maar volgens mij is de kapitein van plan...
om nog deze zomer met haar te trouwen.
Wat fijn. Dan hebben de kinderen weer een moeder.
Vader, nu weet ik wat voor taak u me hebt gegeven:
de kinderen voorbereiden op een nieuwe moeder.
Ik bid dat dit een gelukkig gezin mag worden.
God zegene de kapitein en Liesl en Friedrich.
God zegene Louisa, Brigitta, Marta en de kleine Gretl.
En hoe heet die andere jongen ook alweer?
God zegene hem ook.
God zegene de eerwaarde moeder en zuster Margaretta...
en iedereen in de abdij.
En wat Liesl betreft, help haar in te zien dat ik haar vriendin ben...
Zodat ze me vertelt waar ze geweest is.
Gaat u het zeggen? -Laat mij haar leiden.
In naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Ik was aan het wandelen en de deuren waren al op slot.
Ik wilde niet iedereen wakker maken en uw raam stond open...
U gaat het toch niet aan vader vertellen, hè?
Hoe ben je bovengekomen?
Dat deden we altijd om de gouvernante te pesten.
Louisa kan het zelfs met een pot vol spinnen in haar hand.
Spinnen?
Liesl, was je helemaal alleen aan het wandelen?
Als we nu die jurk uitwassen, merkt niemand iets.
Trek dit maar aan.
Leg je jurk maar in de badkuip om te weken.
Dan kom je bij mij op bed zitten en dan praten we wat.
Ik zei dat ik geen gouvernante nodig had...
maar misschien toch wel.
Ben je bang?
Je bent toch niet bang voor het onweer? Blijf maar hier.
Waar zijn de anderen? -Die slapen. Die zijn niet bang.
O nee? Kijk maar eens.
Iedereen op het bed.
Mag het echt? -Voor deze ene keer. Kom maar.
Nu de jongens nog. -Die komen niet. Die zijn dapper.
Jullie waren toch niet bang?
Nee, maar we wilden niet dat u bang was.
Erg attent van je, Friedrich. -Het was Kurt's idee.
Kurt. Die was ik vergeten. God zegene Kurt.
Waarom gaat het zo tekeer?
De bliksem zegt iets tegen de donder en die geeft antwoord.
De bliksem is vast gemeen. -Niet echt, hoor.
Waarom wordt de donder dan zo boos? Ik moet ervan huilen.
Als ik me rot voel, denk ik aan fijne dingen.
Wat voor dingen? -Eens even kijken. Fijne dingen.
Narcissen.
Groene weiden.
Een hemel vol sterren.
Regendruppels op rozen en snorharen van katjes.
koperen ketels en warme wollen wanten
prachtige pakjes met lintjes versierd
dat zijn de dingen waar ik zo van hou
pony's in roomkleur en appelgebakjes
klokken en bellen en schnitzel met noedels
ganzen die vliegen in het licht van de maan
dat zijn de dingen waar ik zo van hou
meisjes in jurken met satijnen strikjes
sneeuwvlokjes die stil op m'n neus blijven liggen
zilveren winters die overgaan in lente
dat zijn de dingen waar ik zo van hou
als de hond bijt
als de bij steekt
als ik huilen moet
dan denk ik aan dingen waar ik van hou
dan is alles zo weer goed
Helpt dat echt? -Probeer het maar. Wat vind jij fijn?
Katjes. -Kerstmis.
Konijntjes. -Slangen.
Chocola. -Geen school.
Kussengevechten. -Telegrammen.
Verjaarscadeautjes. -Alle cadeautjes.
Lieveheersbeestjes. -Lekker niezen.
Gezondheid. Zien jullie nou hoe leuk het is?
regendruppels op rozen en snorharen van katjes
koperen ketels en warme wollen wanten
prachtige pakjes met lintjes versierd
dat zijn de dingen waar ik zo van hou
pony's in roomkleur en appelgebakjes
klokken en bellen en schnitzel met noedels
ganzen die vliegen in het licht van de maan
dat zijn de dingen waar ik zo van hou
En nu samen.
meisjes in jurken met satijnen strikjes
sneeuwvlokjes die stil op m'n neus blijven liggen
zilveren winters die overgaan in lente
dat zijn de dingen waar ik zo van hou
Ik had toch gezegd dat de kinderen stipt op tijd naar bed moesten?
Ze waren bang voor het onweer dus ik dacht... Dat hebt u gezegd.
En hebt u moeite om simpele instructies te onthouden?
Alleen als het onweert.
Liesl, ik heb jou na het eten niet meer gezien.
Nou, het zit zo...
Ze bedoelt dat wij elkaar beter hebben leren kennen.
Maar het is al veel te laat. Luister naar je vader. Allemaal naar bed.
Hebt u wel onthouden dat ik morgenochtend vertrek?
Kunt u ook onthouden dat er in dit huis discipline heerst?
Ik reken erop dat u daarvan doordrongen bent als ik terugkom.
Ik wou het even hebben over kleren voor de kinderen.
Om in te spelen. Als ik stof kan krijgen...
Een van uw ergste eigenschappen is dat u in herhaling valt.
Maar het zijn kinderen. -En ik ben hun vader.
meisjes in jurken met satijnen strikjes
als de hond bijt
als de bij steekt
als ik huilen moet
dan denk ik aan dingen waar ik van hou
dan is alles zo weer goed
Kijk daar eens.
Kom mee.
Fräulein Maria, kunnen we dit elke dag doen?
Is de lol er dan niet gauw af? -Misschien wel. Om de dag dan?
Dit is nog leuker dan die lijm op Fräulein Josephine's tandenborstel.
Ik begrijp niet dat zulke leuke kinderen zo gemeen kunnen zijn.
Dat is heel simpel. -Waarom dan?
Hoe krijgen we anders vaders aandacht?
Ik snap het al. Daar moeten we dan maar eens over nadenken.
Hierheen, allemaal. -Wat gaan we doen?
Een lied instuderen voor de barones.
Vader wil niet dat we zingen. -Misschien draait hij wel bij.
Wat voor liedjes kennen jullie? -We kennen geen liedjes.
We kunnen niet eens zingen.
Dan gaan jullie dat nu leren. -Hoe dan?
laten we bij het begin beginnen
dat is het beste
als je leest, begin je met abc
als je zingt, begin je met do, re, mi
die noten zijn de eerste drie do, re, mi
Eens kijken of ik het makkelijker kan maken.
dooi, als het weer lente wordt
ree, een hertje in het woud
Mies, dat is een meisjesnaam
faam, als ieder van je houdt
sol, de Spaanse zomerzon
la, die zit in een bureau
tien, de beste van de klas
en zo zijn we weer bij dooi
Noten gebruik je om liedjes mee te maken.
Als je de noten kent, kun je wel een miljoen liedjes maken...
door ze af te wisselen. Dat gaat zo:
Kunnen jullie dat?
Nu alles bij elkaar.
Maar het betekent niks.
Dus zingen we voor elke noot een woord. Dat gaat zo:
als je alle noten hebt geleerd
dan gaat geen liedje meer verkeerd
als je alle noten hebt geleerd
dan gaat geen liedje meer verkeerd
als je alle noten hebt geleerd
dan gaat geen liedje meer verkeerd
De bergen zijn magnifiek, Georg.
Ik heb ze speciaal voor jou laten neerzetten.
Ze zijn wel 3000 meter hoog...
dus bij Georg ben je wat je noemt 'hoogst' welkom.
Pas maar op, straks trek ik m'n uitnodiging in.
Ik heb mezelf uitgenodigd. -Uiteraard.
Jij had een chaperon nodig en ik wou ergens heen...
waar de keuken en de wijnkelder uitstekend zijn...
en de prijs uiterst redelijk.
Je moest je schamen.
Welnee, ik ben gewoon een charmante profiteur.
Luister eens.
Dat is het koor van het Klopmann-klooster.
Dat klinkt goed. Erg goed.
Ik moest hier maar eens rondkijken.
Ergens moet een zanggroep zijn die wacht tot Max Detweiler ze ontdekt...
en beroemd maakt op het festival van Salzburg.
Zij de roem, jij het geld.
Het is inderdaad oneerlijk, maar ooit verandert dat.
Dan krijg ik ook de roem.
Wat krijgen we nu?
Niets. Gewoon wat boefjes uit de buurt.
Ik vind het erg spannend om hier met jou te zijn.
Bomen, bergen, meren... Veel van hetzelfde.
Dat bedoel ik niet en dat weet je best.
O, je bedoelt dat je mij spannend vindt.
Is dat zo vreemd? -Nee, alleen zeer onwaarschijnlijk.
Dat is wel erg kort door de bocht. -Ik ben een gevaarlijke chauffeur.
Je bent hier veel minder raadselachtig.
In m'n natuurlijke omgeving? -Precies.
Bedoel je dat ik hier meer thuishoor? Tussen de vogels...
en de bloemen en de wind die door de bomen ruist als een rusteloze zee?
Wat poëtisch. -Nogal, hè.
Hoor ik hier meer thuis dan in Wenen met z'n betoverende salons?
Waar ik kan roddelen met vervelende kwasten, baden in champagne...
en doe of ik kan dansen op de walsen van Strauss? is dat wat je bedoelt?
Min of meer. -Hoe kom je erbij?
Ik vind het hier heerlijk, Georg. Het is hier zo mooi en vredig.
Hoe kun je dit achterlaten? -Door te doen of ik het druk heb.
Zo wek ik de indruk dat ik een zinvol bestaan leid.
Of vlucht je voor bepaalde herinneringen?
Misschien zoek ik juist een reden om te blijven.
Ik hoop dat je daarom zo vaak in Wenen bent.
Of zijn daar andere afleidingen? -Jij bent meer dan een afleiding.
Wat ben ik dan?
Beeldschoon.
Charmant, geestig, elegant. De perfecte gastvrouw.
En, dit zul je niet leuk vinden, in zekere zin m'n redding.
Wat onromantisch.
Het zou ondankbaar zijn als ik niet zei...
dat jij m'n leven weer inhoud hebt gegeven.
Ik denk wel dat ik onderhoudend ben.
En ik heb inderdaad de beste couturier in Wenen...
en een charmante vriendenkring en ik geef leuke feestjes.
Maar als je dat even wegdenkt...
houd je alleen een rijk en alleenstaand meisje over...
dat net als jij op zoek is.
Nog wat strudel?
Hoeveel heb ik er al op? -Twee.
Een derde kan er nog wel bij.
Nog steeds aan het eten? Je bent vast ongelukkig.
Ik probeer al maanden een kwartet van Saul Hurok af te pikken.
Gisteren heeft Sascha Petrie ze ingepikt. Ik haat dieven.
Je moet echt proberen meer van jezelf te houden.
Ik moest Parijs, Rome en Stockholm bellen.
Op Georg's kosten. -Ik kan het zelf niet betalen.
Ik ben dol op rijkelui en op mijn leventje onder hun dak.
Waar zijn de kinderen toch?
Ze hebben zich verstopt toen ze mij zagen.
Ik hoopte dat ze je zouden verwelkomen.
Max, ga even tegen je natuur in en wees onderhoudend.
En? -Wat?
Heb je Georg al zover gekregen? Hoor ik al kerkklokken?
Ze klinken duidelijk, maar niet per se voor mij.
Hoe bedoel je? -Dat gaat je niks aan.
Ik ben dol op Georg dus speel niet met ons.
Maar ik ben een kind. Ik speel graag. Ik wil alles weten.
Tot het kleinste, intiemste, walgelijkste detail toe.
Ik heb het gevoel dat ik hier ben om gekeurd te worden.
Dan kan het toch niet missen? -Jawel hoor.
Ik ken je langer dan vandaag. Dit kan jij wel aan.
Het is geen gewone man. -Hij is rijk.
De dood van z'n vrouw brak z'n hart.
En de dood van jouw man maakte jou schatrijk.
Max, je bent vreselijk.
Ik zie jou en Georg als familie. Daarom moeten jullie trouwen.
We moeten al dat heerlijke geld in de familie houden.
Wat doe je daar?
Ik zocht net...
Ik zag niet... Ik wist niet dat u...
Wie ben jij?
Een telegram voor Herr Detweiler. -Dat ben ik.
Je hebt je telegram afgeleverd. Wegwezen.
Het is nog maar een jongen. -En ik ben Oostenrijker.
Maak je niet druk. Zorg dat het jou niet raakt.
Zeg dat nooit meer.
Ik doe niet aan politiek. Kan ik er wat aan doen?
Nou en of je daar wat aan kunt doen. Dat is je plicht.
Je bent ver weg. Waar zit je?
In een wereld die verdwijnt, ben ik bang.
Kan ik je niet terughalen naar mijn wereld?
Kapitein, u bent thuis.
Kom onmiddellijk uit dat water.
U bent vast barones Schräder.
Ik ben doorweekt.
In een rechte lijn.
Dit is barones Schräder.
En dit zijn m'n kinderen. -Aangenaam.
Naar binnen, afdrogen, omkleden en hier melden. Onmiddellijk.
Fräulein, u blijft even hier.
Ik ga maar even kijken wat Max aan het doen is.
Ik wil een eerlijk antwoord.
Is het mogelijk, of heb ik het me verbeeld...
dat mijn kinderen vandaag in bomen hebben geklommen?
En hoe, als ik vragen mag, komen ze aan deze...
Speelkleren. -O, heet dat zo?
Die heb ik gemaakt van de oude gordijnen uit m'n kamer.
De stof is nog prima. De kinderen droegen ze overal.
Bedoelt u dat mijn kinderen hebben rondgezworven in Salzburg...
gekleed in oude gordijnen? -Ze hebben zich prima vermaakt.
Ze hebben uniformen. -Dwangbuizen, bedoelt u.
In nette kleren kunnen ze niks.
Ze klagen nooit. -Dat durven ze niet.
Ze zijn dol op u maar ook bang. -Ik ga hier niet over praten.
Iemand moet het zeggen.
Ik wil er niets meer over horen. -U zult wel moeten.
Neem nou Liesl. Als ze straks een vrouw is, herkent u haar niet eens.
Friedrich wil een man worden, maar hij heeft geen voorbeeld.
Brigitta ziet alles, maar ze kan niets aan u kwijt.
En Kurt houdt zich alleen maar groot als u hem weer eens afwijst.
Van Louisa weet ik het nog niet, en de kleintjes hebben liefde nodig.
Laat merken dat u van ze houdt. -Ik wil niks meer horen.
Ik ben nog niet klaar. -Dat bent u wel, kapitein.
Fräulein.
U pakt nu onmiddellijk uw spullen in...
en u gaat terug naar de abdij.
Wat is dat?
Er wordt gezongen. -Dat hoor ik ook wel, maar door wie?
De kinderen.
Ik heb iets met ze ingestudeerd voor de barones.
mijn hart zou willen slaan als de vleugels van vogels
die vanaf het meer opvliegen naar de bomen
mijn hart zou willen zuchten als het geluid van de torenklok
dat wordt meegevoerd door de wind
lachen als een beekje dat struikelt over z'n bedding
de hele nacht door zingen
als een leeuwerik die leert bidden
ik ga de heuvels in
als ik me eenzaam voel
ik weet dat ik de bekende klanken zal horen
mijn hart zal gezegend zijn
met de klanken van muziek
en ik zal nogmaals meezingen
Edelweiss.
Je hebt me nooit verteld dat je kinderen zo enig waren.
Niet weggaan.
Ik heb me misdragen. M'n excuses.
Nee, ik praat veel te veel. Een van m'n grootste fouten.
U had gelijk.
Ik ken m'n eigen kinderen niet.
Het is nog niet te laat. Ze willen zo graag een band met u.
U hebt de muziek teruggebracht in dit huis.
Ik was het vergeten.
Ik wil dat u blijft.
Ik vraag u of u alstublieft wilt blijven.
Als ik kan helpen... -Dat hebt u al gedaan.
Meer dan u beseft.
Doek.
hoog in de bergen woonde een eenzame herder
de herder had een luide stem
de mensen in het dorp hoorden hoog in de bergen
de stem van de herder schallen
Gretl, de prins.
een prins op de brug over zijn slotgracht hoorde het
de mannen in de bergen met hun zware last hoorden het
de mannen in de herberg hoorden het
de mannen die de schuimkraag van hun bier dronken, hoorden het
een meisje met een roze jurk hoorde het
zij jodelde terug naar de eenzame herder
haar moeder kwam met een brede lach naar buiten
wat een mooi duet tussen het meisje en de herder
een meisje met een roze jurk hoorde het
zij jodelde terug naar de eenzame herder
haar moeder kwam met een brede lach naar buiten
wat een mooi duet tussen het meisje en de herder
en nu zijn ze heel gelukkig
binnenkort trouwen ze en dan worden ze een trio
Mogen we de poppenkast houden, oom Max?
Natuurlijk.
Anders had ik de rekening toch niet naar je vader laten sturen?
Heel goed, Fräulein.
Ik ben erg onder de indruk. -Het zijn uw kinderen.
Is er ook iets wat je niet kunt?
Ik weet niet of ik wel een goede non word.
Als je problemen hebt, zal ik je graag helpen.
Attentie, ik heb een mededeling. Verrassing.
Na een eindeloze speurtocht...
heb ik eindelijk iets gevonden voor het festival van Salzburg.
Gefeliciteerd, Max. En wie ga je deze keer uitbuiten?
Het koor van de St. Ignacius. -Raad nog maar eens.
Het Klopmann-koor?
Zeg het dan.
Een zingend gezin. Je raadt het nooit, Georg.
Wat een enig idee. Welk gezin?
Jouw gezin. Dat wordt een daverend succes.
Wat is er zo grappig? -Jij, Max.
Duur, maar erg grappig.
Je hoorde ze toch? Dat wordt een sensatie.
Het is een geweldig idee. Fris, origineel...
Mijn kinderen zingen niet in het openbaar.
Nou ja, het was te proberen.
Kinderen, wie willen we nu horen?
We hebben unaniem besloten: het is uw beurt, kapitein.
Ik begrijp het niet. -Alstublieft.
Ik hoorde dat u vroeger erg goed was.
Dat is wel heel lang geleden. -Ik weet het nog best.
Speel iets voor ons.
Waarom heb je niks gezegd? -Hoezo?
Dan had ik m'n harmonica meegenomen.
edelweiss, edelweiss
elke morgen groet je me
klein en wit
schoon en licht
telkens blij om me te zien
bloesem van sneeuw blijf bloeien en groeien
bloeien en groeien voor altijd
edelweiss, edelweiss
zegen mijn vaderland voor altijd
Je hoeft het maar te zeggen en je mag ook meedoen.
De Zingende Familie Von Trapp.
Ik heb een geweldig idee, Georg. Laten we dit huis vullen met muziek.
Ik wil dat je een groots feest voor me geeft.
Een feest?
Het wordt tijd dat ik je vrienden hier leer kennen en zij mij.
Vind je ook niet? -Ik begrijp wat je bedoelt.
Kinderen, het is bedtijd. Zeg maar welterusten.
Dat wordt m'n eerste feest.
De Oostenrijkse vlag is u zeker niet ontgaan?
De vrouwen zien er prachtig uit. -Helemaal niet.
Dat zeg je omdat je bang voor ze bent.
Alleen volwassen mannen zijn bang voor vrouwen.
Ik vind de mannen prachtig. -Wat weet jij daar nou van?
Liesl, met wie dans je? -Met niemand.
Jawel hoor.
Mag ik deze dans van u? -Het is mij een genoegen, jongeman.
Ik wist niet dat jullie konden dansen.
We waren bang dat u dan een dansgroep van ons zou maken.
Wat spelen ze nu?
De Ländler. Een Oostenrijkse volksdans.
Doe eens voor. -Het is jaren geleden.
U weet het vast nog wel.
Kom maar hier.
Jij buigt en ik maak een revérence.
Zo? -Prima. Nu gaan we wandelen.
Nu samen.
Nu onderlangs. Bijna. Deze kant op.
We moeten oefenen.
Mag ik?
Verder weet ik het niet.
U bloost helemaal. -Werkelijk?
Ik ben het niet meer gewend.
Dat zag er prachtig uit. Jullie vormen een enig paar.
De kinderen moeten maar eens naar bed.
We komen zo in de hal. We hebben iets speciaals ingestudeerd.
Je had je geen zorgen hoeven maken.
Je was bang dat je niemand zou vinden op het feest.
Beetje frisjes, nietwaar? -Ach, ik weet het niet.
Het leek mij nogal warmpjes.
Dames en heren...
de kinderen van kapitein Von Trapp willen u goedenacht wensen.
we horen het trieste luiden van de klok in de hal
en ook van de torenklok
en boven in de kinderkamer
springt een vogeltje uit de klok dat 'koekoek' roept
jammer genoeg vertellen ze ons
ze dringen er zelfs op aan
dat we afscheid van u nemen
tot ziens, vaarwel auf Wiedersehen, welterusten
ik vind het heel jammer maar ik moet weg
tot ziens, vaarwel auf Wiedersehen, adieu
adieu, adieu aan u en u en u
tot ziens, vaarwel au revoir, auf Wiedersehen
ik zou best een keer champagne willen proeven
tot ziens, vaarwel auf Wiedersehen, welterusten
ik ga, ik zucht en neem afscheid
ik ben blij dat ik ga slapen
ik geef het eerlijk toe
ik zweef, ik vlieg
vliegend vlucht ik weg
de tijd is al naar bed
en dat moet ik ook
tot ziens, vaarwel
auf Wiedersehen, welterusten
Ze moeten meedoen aan het festival.
Jongedame, ik wil u even spreken.
Georg, je laat haar toch niet gaan? Ze moet blijven.
Als u wilt, mag u blijven. -Dan bent u mijn tafeldame.
Dit is zakelijk. Franz, een couvert naast mij voor Fräulein Maria.
Zeker, Herr Detweiler. -Het is al geregeld.
Zeg dat wel. -Ik ben er niet op gekleed.
Verkleedt u zich maar. Wij wachten wel.
U bent vast erg trots op uw kinderen. -Zeker, barones.
Is er een mooier voorbeeld van het goede in ons land...
dan de onschuldige stemmen van onze kinderen?
Is Oostenrijk volgens u het enige voorbeeld van deugdzaamheid?
Herr Zeller, sommigen horen liever Oostenrijkse zangstemmen...
dan nare Duitse dreigementen.
De struisvogel steekt z'n kop in het zand...
en soms in de vlag.
Misschien spreken de mensen die de Anschluss propageren u meer aan...
als ze hun tekst op muziek zetten.
Als de nazi's Oostenrijk innemen, bent u zeker het blaasorkest.
U vleit me, kapitein.
Wat onhandig van me. Het was als aantijging bedoeld.
Erg aardig van u dat u me helpt. -Ik doe het graag.
Ik geloof niet dat ik iets geschikts heb.
Waar is die prachtige jurk die je gisteravond aan had...
toen de kapitein z'n ogen niet van je af kon houden?
Kon hij z'n ogen niet van me afhouden?
We zijn allebei vrouwen.
Vrouwen weten wanneer een man op ze let. Kijk eens aan.
De kapitein let op alles en iedereen.
Je hoeft je niet te verdedigen. Je bent erg aantrekkelijk.
De kapitein zou geen man zijn als hem dat niet opviel.
Ik hoop dat u een grapje maakt. -Zeker niet.
Maar ik heb niets gedaan om... -Dat hoeft ook niet.
Geen enkele man kan een vrouw weerstaan die verliefd op hem is.
Verliefd? -Natuurlijk.
En het aardige is dat hij denkt dat hij ook verliefd is op jou.
Dat kan niet waar zijn.
Je hebt toch wel gezien hoe hij je in je ogen kijkt?
En je bloosde toen je met hem danste.
Trek het je niet aan. Hij komt er gauw genoeg overheen.
Dat is mannen eigen.
Maar dan kan ik hier niet blijven.
Kan ik iets doen? -Nee, niets.
Zeg alstublieft niets tegen de kapitein.
Wees daar maar niet bang voor.
Het beste, Maria. Ik weet zeker dat je een goede non zult worden.
Champagne. Ik heb iets te vieren. Op je gezondheid.
Jij weet iets wat ik niet weet. -Misschien.
Misschien weet je ook hoe onze Fräulein Georg over kan halen.
Ik wil dat de kinderen meedoen aan het festival.
Elsa, dit is belangrijk voor ons land.
En jij zou er ook wel bij varen. -Daar heb ik ook aan gedacht.
Als je Georg over wilt halen, moet je misschien bij mij zijn.
Is dit niet enig?
Vier. -Ik ben nummer vijf.
Barones, zullen we stoppen? We zijn moe.
Wat je wilt, schat. We doen het morgen weer.
Wat is het platteland toch rustgevend, hè?
Neem wat limonade.
Het moet toch makkelijker kunnen.
Ik zie jou al als moeder van zeven kinderen.
Hoe wil je dat aanpakken?
Nog nooit gehoord van die enige instelling die 'kostschool' heet?
Barones Machiavelli.
Oom Max, waar is vader? -Binnen, denk ik.
Wat is er toch? Jullie kijken zo sip. -Niks.
We gaan repeteren. -Waarvoor?
We doen of we op het festival zijn.
Ik heb geen zin om te zingen. -Niet zonder Fräulein Maria.
Liesl, pak de gitaar. Iedereen op z'n plaats. Kijk een beetje vrolijk.
Geef even de begintoon, Liesl.
Laat maar eens wat horen.
Friedrich en Gretl ook. -Ik kan niet. M'n vinger doet zeer.
Maar jullie zongen zo prachtig op het feest.
Zing maar iets wat jullie kennen. Wees vrolijk. Toe maar, Liesl.
de heuvels komen tot leven
met de klanken van muziek
door de klanken van liederen
die zij al duizenden jaren zingen
de heuvels vullen mijn hart
met de klanken van muziek
Ze wilden voor mij zingen. -Ga door. Niet ophouden.
Wil je iets drinken, Georg? -Nee, dank je.
Is het waar dat Fräulein Maria niet terugkomt?
Dat klopt wel, ja. Wat is dit? -Roze limonade.
Met een scheutje... Iimonade erin.
Ik geloof het gewoon niet. -Wat geloof je niet?
Van Fräulein Maria.
Ik dacht dat ik jullie verteld had wat er in haar briefje stond.
Ze miste het kloosterleven te erg en ze kon niet blijven.
Dat is alles.
Volgens mij durf ik nu wel een glaasje aan.
Ze heeft niet eens gedag gezegd.
Wel in haar briefje. -Dat is niet hetzelfde.
Niet te zoet, niet te zuur. -Alleen een beetje... te roze.
Vader, wie wordt onze nieuwe gouvernante?
Jullie krijgen geen gouvernante meer.
O nee?
Jullie krijgen een nieuwe moeder.
Een nieuwe moeder?
We hebben het gisteravond besproken. En we worden allemaal heel gelukkig.
Ga nu maar spelen.
Ja, kinderen? -Ik ben Liesl.
Wij willen Fräulein Maria graag spreken.
Kom maar binnen.
Wacht hier maar even.
Ik ben zuster Margaretta. Komen jullie voor Maria?
We moeten haar spreken. Wilt u haar halen?
Dat zal niet gaan. -Het moet.
Ze is onze gouvernante. -We willen haar terug.
We willen haar alleen maar spreken.
Het spijt me, maar Maria heeft zich afgezonderd. Ze ontvangt niemand.
Ons wel. Dat weet ik zeker. -Ik wil haar m'n vinger laten zien.
Een andere keer. Ik zal zeggen dat jullie geweest zijn.
Wie waren dat? -De kinderen Von Trapp.
Ze willen Maria spreken. -Heeft ze al wat gezegd?
Ze zegt geen woord. Behalve in gebed.
Het arme kind. -Het is vreemd.
Ze lijkt blij te zijn dat ze terug is en toch is ze ongelukkig.
Misschien heb ik haar te lang alleen gelaten.
Breng haar maar bij me. Ook als ze er nog niet klaar voor is.
Zorg dat onze nieuwe postulante een habijt krijgt.
God zegene je, m'n kind.
Laat haar maar binnenkomen.
Je bent ongelukkig geweest. Dat spijt me.
Waarom hebben ze je weggestuurd?
Ze hebben me niet weggestuurd. Ik ben zelf gegaan.
Ga zitten. Vertel me eens wat er gebeurd is.
Ik was bang. -Waren ze onaardig tegen je?
Nee, helemaal niet. Ik was in de war. Ik voelde...
Zoiets had ik nog nooit gevoeld.
Ik wist dat ik hier veilig zou zijn.
Onze abdij is niet bedoeld als vluchtplaats.
Waar vlucht je voor?
Ik kan hem niet meer onder ogen komen.
Dank u, zuster Margaretta.
Kapitein Von Trapp?
Ben je verliefd op hem? -Dat weet ik niet.
De barones zei van wel.
Ze zei dat hij ook van mij hield, maar dat wilde ik niet geloven.
Soms als we elkaar aankeken, kon ik nauwelijks ademhalen.
Heb je het hem laten merken? -Niet bewust.
Ik was daar in naam van God. Dat maakte het zo erg.
Om z'n liefde vragen zou verkeerd zijn. Ik kon niet blijven.
Ik ben er nu klaar voor om m'n geloften af te leggen. Help me.
De liefde tussen man en vrouw is ook heilig.
Je hebt veel liefde te geven en God toont je hoe je die moet aanwenden.
Maar ik heb m'n leven in dienst van God gesteld.
Als je van deze man houdt, hou je daarom niet minder van God.
Je moet er zelf uit komen.
Je moet terug.
Dat kunt u niet van me vragen. Laat me alstublieft blijven.
Deze muren zijn er niet voor om problemen buiten te sluiten.
Je moet ze trotseren.
Je moet leven zoals je voorbestemd bent om te leven.
beklim elke berg
zoek overal
volg elk zijspoor
elk pad dat je kent
beklim elke berg
steek elke beek over
volg elke regenboog
totdat je je droom gevonden hebt
die droom heeft alle liefde nodig die jij kunt geven
elke dag dat je leeft
je hele leven lang
beklim elke berg
steek elke beek over
volg elke regenboog
totdat je je droom gevonden hebt
die droom heeft alle liefde nodig die jij kunt geven
elke dag dat je leeft
je hele leven lang
beklim elke berg
steek elke beek over
volg elke regenboog
totdat je je droom gevonden hebt
Het is niks voor jullie om zo geheimzinnig te doen.
We doen niet geheimzinnig.
Het is ook niks voor jullie om te laat te zijn voor het eten.
We waren de tijd vergeten.
Wie is de eerste die me de waarheid vertelt? Friedrich? Brigitta?
Waar denkt u dat we waren?
Als u ons niet gelooft, hebt u vast wel een idee.
Jij gaat het me vertellen.
Friedrich heeft het al gezegd, we hebben bessen geplukt.
Helemaal vergeten. Jullie waren bessen aan het plukken.
De hele middag? -Duizenden.
Wat voor bessen? -Bosbessen.
Het is te vroeg in het jaar voor bosbessen.
Het waren aardbeien.
Het is zo koud geweest dat ze blauw geworden waren.
Laat maar eens zien dan.
Laat eens zien. -We hebben ze niet meer.
O nee? Waar zijn ze dan gebleven?
We hebben ze opgegeten. -Opgegeten? Allemaal?
Aangezien jullie je helemaal rond hebben gegeten...
hebben jullie vast geen trek.
Ik zal tegen Frau Schmidt zeggen dat jullie niet meer hoeven te eten.
Het is jouw schuld. We hadden het moeten zeggen.
Dan was hij woedend geworden. -Dat is beter dan honger lijden.
We hebben niks gedaan, we wilden haar alleen maar zien.
M'n maag maakt lawaai.
We hadden haar toch wel even gedag mogen zeggen?
Hoe zou gras smaken? -Ik voel me niet lekker.
Als Fräulein Maria in de put zat, zong ze altijd dat ene lied.
Laten we dat proberen.
regendruppels op rozen en snorharen van katjes
koperen ketels en warme wollen wanten
prachtige pakjes met lintjes versierd
dat zijn de dingen waar ik zo van hou
Waarom voel ik me nou niet beter?
meisjes in jurken met satijnen strikjes
sneeuwvlokjes die stil op m'n neus blijven liggen
zilveren winters die overgaan in lente
dat zijn de dingen waar ik zo van hou
als de hond bijt als de bij steekt
als ik huilen moet
dan denk ik aan dingen waar ik van hou
dan is alles zo weer goed
Wat ben ik blij dat ik jullie zie. -We hebben u gemist.
Hoe is het, Kurt? -Ik heb honger.
Wat is er met je vinger gebeurd? -Hij zat klem.
Waarin dan? -Tussen Friedrich's tanden.
Alles goed, Liesl? -Het gaat wel.
Zijn er nog telegrammen bezorgd? -Nee, maar ik accepteer het nu.
Ik zal blij zijn als de school weer begint.
Je kunt niet voor je problemen weglopen. Ik heb zoveel te vertellen.
Wij ook. -Vast wel.
Het belangrijkste is dat vader gaat trouwen.
Met barones Schräder.
Vader, Fräulein Maria is weer terug van de abdij.
Allemaal naar binnen. Het eten staat klaar.
U hebt geen afscheid genomen. Zelfs niet van de kinderen.
Dat was fout. Vergeef me.
Waarom? -Vraag dat alstublieft niet.
De reden is er trouwens niet meer.
Fräulein Maria, u bent weer terug.
Is het niet geweldig, Georg?
Mag ik u gelukwensen?
Ik hoorde van de kinderen dat u gaat trouwen.
U blijft nu toch wel?
Tot er een andere gouvernante gevonden is.
Daar ben je.
Ik moet de kok spreken over de wiener schnitzel.
Die was veel te lekker voor m'n figuur.
En jij wordt er veel te stil van aan tafel.
Of kwam het door de wijn? -Vast.
Ik kan maar niet bedenken wat ik je als huwelijkscadeau moet geven.
Ik weet dat je genoeg hebt aan mij...
maar ik wil je toch een kleinigheid geven.
Eerst dacht ik aan een vulpen, maar die heb je al.
Toen dacht ik: een villa in Zuid-Frankrijk...
maar die zijn zo moeilijk in te pakken.
Wat dacht je van een mooi jacht voor op de Middellandse Zee...
of een kleintje voor in bad?
En onze huwelijksreis is helemaal een probleem.
Eerst leek een wereldreis me heerlijk...
maar toen dacht ik: er is vast nog wel iets beters.
Maar geen nood, ik... -Elsa.
Het heeft geen zin. Wij samen.
Ik ben niet eerlijk tegenover ons beiden...
en het is hoogst onbillijk tegenover jou.
Als twee mensen over trouwen praten...
Zeg maar niets meer, Georg.
Ik heb namelijk ook wat dingen bedacht.
Ik ben dol op je, maar je bent niet de man voor mij.
Jij bent veel te onafhankelijk.
Ik heb iemand nodig die niet zonder me kan...
of die in elk geval niet zonder m'n geld kan.
Ik heb genoten van al onze momenten samen. Dank je.
Ik ga nu binnen m'n spullen inpakken...
en dan ga ik terug naar Wenen, waar ik thuishoor.
En ergens daarbuiten loopt een jongedame die volgens mij...
nooit non wordt.
Ik had al zo'n idee dat u hier weleens zou kunnen zijn.
Was er iets van uw dienst?
Nee, blijft u toch zitten.
Mag ik?
Ik vroeg me eigenlijk twee dingen af:
waarom bent u teruggegaan naar de abdij...
en waarom bent u teruggekomen?
Ik ben teruggekomen om m'n verplichtingen na te komen.
Alleen daarom?
En ik miste de kinderen.
Alleen de kinderen?
Het is toch goed dat ik ze miste? -Natuurlijk.
Ik hoopte alleen dat u misschien...
Niets was meer hetzelfde toen u weg was...
en als u weer weggaat, gaat alles weer mis...
en ik hoopte dat u zich misschien zou bedenken.
Ik weet zeker dat de barones alles goed zal regelen als ze hier woont.
De barones komt hier niet wonen. -O nee?
Ik begrijp het niet.
We hebben onze verloving verbroken.
Wat spijt me dat. -Echt waar?
Is het echt waar?
Je kunt niet met iemand trouwen...
als je verliefd bent op iemand anders.
Dat kan toch niet?
De eerwaarde moeder zegt altijd:
als de Heer een deur sluit, opent Hij ergens een raam.
Wat zegt de eerwaarde moeder nog meer?
Dat je je leven moet opzoeken.
Ben je daarom teruggekomen?
En heb je het gevonden?
Ik denk het wel.
Ik weet het zeker.
Ik hou van je.
Gebeurt dit echt?
ik had misschien een ongelukkige kindertijd
ik had misschien een ongelukkige jeugd
maar ergens in mijn ongelukkige verleden
moet er een moment van waarheid zijn geweest
want jij staat hier en je houdt van mij
of het nou goed is of niet
dus ergens in mijn jeugd of kindertijd
moet ik wel iets goeds gedaan hebben
niets komt uit het niets vallen
dat is onmogelijk
dus ergens in mijn jeugd of kindertijd
moet ik wel iets goeds gedaan hebben
Weet je wanneer ik verliefd op je werd?
Toen je bij het diner op die dennenappel ging zitten.
Ik werd verliefd op jou toen je op dat stomme fluitje blies.
Met heel m'n hart.
want jij staat hier en je houdt van mij
of het nou goed is of niet
dus ergens in mijn jeugd of kindertijd
moet ik wel iets goeds gedaan hebben
niets komt uit het niets vallen
dat is onmogelijk
dus ergens in mijn jeugd
of kindertijd
moet ik wel iets
iets goeds gedaan hebben
Is er iemand die ik om toestemming moet vragen?
Waarom vragen we het niet aan de kinderen?
hoe los je een probleem op als dat van Maria?
hoe vang je een wolk en zet je hem vast?
hoe vind je een woord dat Maria beschrijft?
een kip zonder kop een spring-in-'t-veld
een deugniet
er zijn veel dingen die je haar zou willen zeggen
er zijn veel dingen die ze zou moeten begrijpen
maar hoe zorg je ervoor dat ze naar je luistert?
hoe houd je een golf gevangen in het zand?
hoe los je een probleem op als dat van Maria?
hoe houd je een manestraal gevangen in je hand?
U weet misschien nog niet dat ik hier nu districtshoofd ben.
Ik kom net van het huis van kapitein Von Trapp.
Het enige huis zonder de vlag van het Derde Rijk sinds de Anschluss...
maar dat is al opgelost.
De huishoudster zei dat ik u hier kon vinden.
Meer wilde ze me niet vertellen. -Wat wilt u weten?
Wanneer de kapitein terugkomt.
Hij is op huwelijksreis. Hij heeft ons niks laten weten.
Moet ik geloven dat z'n kinderen al die tijd niks van hem hebben gehoord?
Hoeveel mannen kent u die op huwelijksreis hun kinderen bellen?
Wij verwachten dat hij z'n plaats in de nieuwe orde inneemt.
Natuurlijk. En mag ik uw mensen feliciteren...
met het besluit het festival door te laten gaan?
Waarom niet? in Oostenrijk is nog alles hetzelfde.
Met gezang en muziek tonen wij dat aan de wereld.
Oostenrijk is niet veranderd.
We gaan naar huis.
Waarom was hij zo boos? -Dat is iedereen tegenwoordig.
De mensen zijn vast bang voor die vlag met de zwarte spin.
Komt vader in de problemen? -Dat hoeft niet.
Je kunt maar beter iedereen te vriend houden.
Denk daaraan tijdens het concert.
Gaan we echt voor een heleboel mensen zingen?
Natuurlijk. Kijk maar: de Zingende Familie Von Trapp.
Waarom ben ik altijd de laatste? -Omdat jij de belangrijkste bent.
Weet u zeker dat vader het goedvindt? -Hij zal heel trots op jullie zijn.
Denk jij dat ook, Liesl? -Vertrouw je me niet?
Je bent een pienter kind.
Wat ben ik blij je te zien. -Goedemiddag.
Geef dit aan je vader zodra hij thuiskomt.
Hij is op huwelijksreis. -Dat weet ik.
Wij weten alles van iedereen. -Wie zijn 'wij'?
Zorg dat hij het krijgt. -Wat is het?
Een telegram uit Berlijn.
Kom je het niet liever vanavond zelf brengen?
Ik houd me nu met belangrijker zaken bezig.
En als je vader verstandig is, doet hij dat ook.
Wat bent u vroeg terug.
Hebt u souvenirs meegenomen uit Parijs?
Waarom hebt u niet gebeld? -We kregen geen verbinding.
Daar heb ik niets mee te maken.
We zijn zo snel mogelijk teruggekomen.
We hebben jullie gemist.
We misten jullie nachtzoenen. -En het lawaai 's morgens.
Maar vooral het zingen. -U bent net op tijd terug.
Kijk, Fräulein Maria...
Ik bedoel, moeder.
We doen vanavond mee aan het festival.
Verrassing.
Verrassingen voor jullie op het terras.
Dit bespreken we binnen. -Je was weg. Ik moest snel beslissen.
Het was boffen dat ze nog mee konden doen.
Het wordt een groot succes. Stel je voor: zeven kinderen uit één gezin.
Ik dacht dat ik je duidelijk had gemaakt...
dat mijn kinderen niet in het openbaar optreden.
Maar de jury was weg van ze.
Wat zeiden ze? -Ze waren dolenthousiast.
Schat, deze ene keer... -Geen sprake van.
Georg, dit is voor Oostenrijk.
Voor Oostenrijk? Er is geen Oostenrijk meer.
De Anschluss verliep vreedzaam. Daar moeten we dankbaar voor zijn.
Weet je, Max, soms denk ik dat ik je helemaal niet ken.
Vader, ik was het vergeten. Dit is voor u.
Hij moet op z'n minst doen alsof hij meewerkt. Overtuig hem daarvan.
Ik kan geen hypocrisie van hem verlangen.
Dan praat ik wel met hem. Als ze niet zingen, is dat slecht voor ons land.
Ik weet het. Het is ook schadelijk voor mij.
Moeder... Ik vind het fijn om u 'moeder' te noemen.
Ik hoor het ook graag.
U houdt veel van vader. Dat zie ik. -Heel veel.
Wat moet je doen als je denkt dat je van iemand houdt?
Ik bedoel, wanneer je niet meer van hem houdt...
of hij niet meer van jou.
Je huilt wat en dan wacht je tot de zon opkomt. Dat gebeurt altijd.
Er zijn zoveel dingen die ik moet weten, maar die ik niet weet.
Dat kan ook niet. -Soms denk ik dat de wereld eindigt.
En dan denk je weer dat alles pas begint?
Zo was het bij mij ook en het wordt voor jou net zo mooi. Echt.
Denkt u dat echt?
als je zestien bent, bijna zeventien
en je wacht tot je leven begint
dan kom je iemand tegen waarmee het klikt
en die verovert plotseling je hart
als zoiets gebeurt
als het gebeurd is
is niets meer hetzelfde
ik weet zeker dat ik naar hem toe zal rennen
als die persoon mijn naam roept
je oude ideeën verdwijnen als sneeuw voor de zon
oude ideeën vervagen
dan ben je opeens met iemand getrouwd
dan hoor je bij hem
misschien denk je dat zoiets
jou nooit zal overkomen
lieve schat van zestien bijna zeventien
wacht nog maar een paar jaar
Wat is er?
Berlijn. Ze bieden me een post aan bij hun marine.
Ik moet hem aanvaarden en me morgen in de Bremerhaven melden.
Ik had zoiets wel verwacht, maar niet zo snel.
Als ik weiger, is dat fataal voor ons.
En het is ondenkbaar dat ik dit aanvaard.
Haal de kinderen bij elkaar.
Maak ze niet ongerust, maar zorg dat ze voorbereid zijn.
We moeten Oostenrijk verlaten.
En dit huis.
Vanavond nog.
M'n rug doet pijn en m'n hart breekt...
als ik denk aan die zanggroep die straks niet optreedt.
Als jij het aankondigt, zijn wij de grens al over.
Ik hoop dat je beseft wat ik hiervoor opoffer.
Je hebt geen keus. -Dat weet ik.
Daarom doe ik het ook.
Waarom start vader de motor niet?
Omdat hij niet wil dat iemand ons hoort.
Wat zullen Frau Schmidt en Franz wel niet zeggen?
Ze kunnen naar waarheid zeggen dat ze van niks wisten.
Komen we hier nog terug? -Ik hoop het, Liesl. Op een dag.
Duwen vader en oom Max de auto helemaal naar Zwitserland?
Is er iets met uw auto?
Ja, hij wilde niet starten.
Zorg jij even dat de auto van kapitein Von Trapp wel start.
Heel goed, Karl.
Ik vroeg u niet waar u heen gaat en u vraagt mij niet wat ik hier doe.
We zijn blijkbaar allebei helemaal niet nieuwsgierig.
U hebt een telegram niet beantwoord.
Het was van admiraal Von Schreiber van de Duitse marine.
Ik dacht dat telegrammen in Oostenrijk vertrouwelijk waren.
Tenminste in het Oostenrijk dat ik ken.
Ik moet u vanavond naar Bremerhaven begeleiden...
Zodat u uw post kunt aanvaarden.
Ik ben bang dat dat niet zal gaan.
Het hele gezin moet vanavond zingen op het festival.
Daar waren we op weg naartoe.
We mogen ze niet teleurstellen. -Hopelijk zijn we nog op tijd.
Moet ik geloven dat u meedoet aan een concert?
Geloof me, het wordt een onvergetelijk optreden.
Net als u heb ik ook zo m'n verborgen talenten.
Het programma.
Hier staan alleen de namen van de kinderen.
Er staat: de Zingende Familie Von Trapp.
En ik ben het hoofd van het gezin, nietwaar?
En waarom hebt u allemaal reiskleding aan?
Onze kostuums.
De nachtlucht is niet goed voor de stemmen van de kinderen.
Een kleine vertraging zal geen probleem zijn.
Dus u gaat zingen.
U gaat allemaal zingen, maar alleen omdat ik het zo wil.
Om te laten zien dat Oostenrijk niet veranderd is.
En als u klaar bent, gaat u mee naar Bremerhaven, kapitein.
Als u in de auto stapt...
escorteren wij de Zingende Familie Von Trapp naar het festival.
Een escorte is niet nodig. -Ik doe het graag, kapitein.
We willen tenslotte niet dat u verdwaalt in de massa.
Toch?
Landgenoten...
we zullen elkaar misschien lange tijd niet zien.
Daarom wil ik nu graag een liefdeslied voor u zingen.
Ik weet dat u deze liefde met mij deelt.
En ik bid dat deze liefde nooit voorbij zal gaan.
edelweiss, edelweiss
elke morgen groet je me
klein en wit
schoon en licht
telkens blij om me te zien
bloesem van sneeuw blijf bloeien en groeien
bloeien en groeien voor altijd
edelweiss, edelweiss
zegen mijn vaderland voor altijd
Volgens mij gaat het lukken.
Ik zal jullie missen.
Ook het geld dat ik aan jullie had kunnen verdienen.
Dank u, dames en heren.
We zijn aan het eind van de avond gekomen...
alleen weten we nog niet hoe die eindigt.
En terwijl de jury beraadslaagt, krijgt u nog een toegift te horen.
Dit is voorlopig de laatste keer dat de Von Trapps samen kunnen zingen.
Op dit moment wachten de autoriteiten...
om de kapitein te escorteren naar z'n nieuwe post...
bij de zeemacht van het Derde Rijk.
Dames en heren, hier is nogmaals de familie Von Trapp...
met hun afscheidslied.
we horen het trieste luiden van de klok in de hal
en ook van de torenklok
en boven in de kinderkamer
springt een vogeltje uit de klok dat 'koekoek' roept
jammer genoeg vertellen ze ons ze dringen er zelfs op aan
dat we afscheid van u nemen
tot ziens, vaarwel auf Wiedersehen, het beste
we vinden het heel jammer maar we moeten gaan
tot ziens, vaarwel auf Wiedersehen, adieu
adieu, adieu aan u en u en u
tot ziens, vaarwel auf Wiedersehen, het beste
we zweven, we vliegen
vliegend vluchten we weg
tot ziens, vaarwel auf Wiedersehen, het beste
de tijd is al naar bed en dat moet ik ook
Dames en heren, ik heb hier de uitslag van de jury.
We beginnen met de derde prijs.
De derde prijs is toegekend...
aan de soliste van het koor van de St. Agatha-kerk...
Fräulein Schweiger.
De tweede prijs gaat naar het Toby Reiser Kwintet.
En de eerste prijs, de hoogste eer in heel Oostenrijk...
is voor de Zingende Familie Von Trapp.
Ze zijn weg.
Kom maar mee.
Snel. Ik weet een plek waar jullie je kunnen verstoppen.
Langzaam.
Maak dit hek open.
Schiet op.
Twee man daarheen. Jullie naar de binnenplaats.
Jullie gaan de gang in.
We wisten niet dat we de abdij in gevaar zouden brengen.
Je hebt er goed aan gedaan.
Kunnen we de auto van de abdij lenen? -Daar hebt u niets aan.
Ik heb naar de radio geluisterd. De grenzen zijn afgesloten.
Als de grenzen afgesloten zijn...
rijden we naar de bergen en gaan we te voet verder.
De kinderen... -We helpen ze wel.
We kunnen het zelf, vader.
Je bent niet alleen. Denk hieraan:
'lk hef mijn ogen op naar de bergen vanwaar mijn hulp zal komen.'
Ik ben bang. -Ik ook.
Ga met God.
Zou het helpen als we nu een liedje zongen?
Nee, schat. Deze keer zou dat zeker niet helpen.
Je moet heel stil zijn. Kom maar dicht tegen me aan.
Naar het dak.
Rolf, alsjeblieft...
Nee, wacht.
Maria, kinderen...
Het gaat om u, niet om hen.
Doe dat ding weg.
Sta stil of ik schiet.
Je bent nog maar een jongen.
Je hoort niet echt bij ze. -Blijf staan.
Kom met ons mee. Voor het te laat is.
Nog één stap en ik schiet.
Geef dat ding aan mij, Rolf. -Hoort u wat ik zeg? Ik schiet.
Je zult nooit een van hen worden.
Luitenant, ze zijn hier.
Eerwaarde moeder, ik heb gezondigd.
Ik ook, eerwaarde moeder.
Wat hebben jullie dan gedaan, kinderen?
die droom heeft alle liefde nodig die jij kunt geven
elke dag dat je leeft
je hele leven lang
beklim elke berg
steek elke beek over
volg elke regenboog
totdat je je droom hebt gevonden